Het is wat het is van regen word je nat

27-12-2021 (2 maanden oud)

09.04uur

‘Heb je nog tips?’, vraag ik terwijl ik verwachtingsvol naar mijn scherm zit te staren.

Ik zit ongewassen, met mijn haar in een knot, in de woonkamer en roer lusteloos door mijn havermout. Ik voel me gesloopt na weer een nacht, iedere twee uur June aan de borst, en ik weet echt niet hoe ik dit ooit vol ga houden.

11.03uur

Het is inmiddels twee uur later, ik lig naast June in bed en ik wil net mijn ogen sluiten voor een dutje als ik een antwoord zie binnenkomen. Ik hoop zó dat ze iets van verlossende woorden heeft, dus met ingehouden adem open ik haar bericht: ‘Het is wat het is, van regen wordt je nat’, lees ik op mijn beeldscherm. 

Een grote zucht ontsnapt uit mijn keel, en ik hoor mezelf hardop fluisteren: wat?!

Ik weet even niet of ik moet lachen of huilen tegelijk en het enige wat ik kan denken is: wat een KUT ADVIES, wat moet ik hier nou mee, waarna ik in een onrustige slaap val.

03:00uur

Het is 3 uur s'nachts. June is voor de derde keer wakker en heeft gulzig gedronken uit mijn volle borsten die op rap tempo melk aan blijven maken om haar behoefte bij te houden. Na het drinken is ze super onrustig en huilerig en heeft ze de hik. Ik ben zo moe en met mijn voedingsbh nog open sta ik haar half slapend te wiegen. Ik hoop zo dat ze snel weer gaat slapen.

En dan hoor ik een stem in mijn hoofd: 'Het is wat het is, van regen wordt je nat’, en ik schiet in de lach.

Het voelt alsof er een regenwolk opklaart rondom mijn hoofd. En ik voel me gelijk een stuk lichter. Ze heeft me ook gewoon nodig, mijn kleine meisje. En daar sta ik, met mijn voedingsbh nog open, half slapend, maar in volle acceptatie én misschien zelfs wel een beetje genietend van dit moment.